کد مطلب : 64053 / تاریخ ثبت : 1399/07/08 01:30

برغان گنجی در دل البرز

محلی ها به آلوی برغان "گوجه برغان" می گویند و در واقع یک محصول پیوندی است که طعم و مزه خاصی دارد، طبق گفته محلی ها آلوی برغان از پیوند آلوی معمولی با آلوی بخارا به دست می آید


به قلم مسیحا اقتداریان خبرنگار شبکه خبری البرز
گاهی باید گریخت از فرازونشیب هولناک ذهن و به جایی در دل تاریخ پناه برد! جایی که می شود جان را زنده کرد و چشم را از هرچه موج ناملایمات است دور نگاه داشت! جسم در پس خستگی ها، روزی خمیده خواهد شد و ذهن از خمیدگی جسم خسته، نالان و سرگردان! باید برای نمردن ذهن، نازبالشی از آسودگی خیال گذاشت تا سربرروی آرامش آن گذارد وعطربهارنارنج را روی گیس دیوار کاهگلی کوچه های پیرسنجاق کند!


15 شهریور ماه 1399کوله بار را بسته ایم تا برای آرامش جان و تن مسیر زیبایی را تجربه کنیم . مسیری رویایی از خط سبز جاده ابریشم تا منابر قضبانی که، سعدی را در آنجا فریاد می زند.هیاهوی کلانشهر کرج  را که پشت سر می گذاریم ( در فاصله 13 كیلومتری شمال غربی كرج) آنجا که رودخانه های شاهرود و سنج از كوه‌های البرز مركزی سرچشمه می‌گیرند، روستای زیبای قد کشیده ای که یقه پیراهن سبزش را صاف کرده تا چروکی روی چهره خسته گان از هیاهوی شهر، نیافتد، از دور نمایان می شود. روستایی به هیبت تاریخ، با نام برغان..
برای رفتن به روستای برغان 2 مسیر وجود دارد؛ یكی ازمسیر كرج ـ رجایی شهر(گوهردشت) سپس جاده آتشگاه  و دیگری از بزرگراه كرج ـ قزوین منطقه كردان شهرستان ساوجبلاغ می گذرد.

هر دو مسیر چاذبه هایی را بر دامان خود حک کرده اند که چشم هر بیننده را به خود خیره می کنند. جاده های پیچ در پیج، کوه های سر به فلک کشیده، باغ ها و رودخانه های بسیار زیبا، این تمام آن چیزی است که نمی توان پلک ها را در طی مسیر خواباند. خنکای مسیر آنهم در ارتفاعات، چنان نوازشگر صورت می شود که گویی نسیمی از بهشت را بر تک تک سلول های خود مهمان کرده ای. مسیر دل انگیز صدای رودی خروشان، لرزه جوانی به تن می اندازد.
عمر بسیاری از درختان حاشیه جاده ها (جاده کردان - برغان)حدود 500سال می‌رسد، اما به مقصد که می رسی آنچه دیدنی تر است، خروش رودخانه جاری در دل روستا است که بیش از هر چیز دیگر دلبری می کند

آنطور كه در اسناد آمده است قدمت برغان به دوران صفویه می رسد، قرار گرفتن در كنار روردخانه های شاهرود و سنج و نزدیكی به دو كلانشهر تهران و كرج اگرچه مزیت است اما مهم تر از همه حفظ سنت ها و روز آمد كردن آنها خود نشان از تدبیر، درایت و دلسوزی ساكنانش دارد.
می گویند برغان زنده بود و نفس می کشید وقتی که کرج درلابلای هزاره های تاریخ پا گرفت و قد کشید.
آثارتاریخی، طبیعت بكر، سیمای زیبای روستا تا خوراكی های خوشمزه سنتی حلقه اتصال گردشگری را در برغان تكمیل كرده اند.


فرزان احمدنژاد کارشناس و کنشگر فرهنگی و گردشگری معتقد است: باغات زیبا و پرمحصول آلو، روستای را برغان شهره خاص وعام کرده است و همین باعث شده که پای گردشگران زیادی به این روستا باز شود.

با اندک گردش در بازارچه زیبا و پر محصول روستای برغان، میدانگاه  نه چندان بزرگی توجه را به خود جلب می کند و مادرانه تمام اطراف را از جمله قدیمی ترین مسجد روستا را در آغوش می فشارد. سبدهای آلوی برغان به طور شگفت انگیزی جسم را تا انتهای مغز به رعشه در می آورد و ذائقه را مثل رودخانه روان می سازد. دامن سبد آلوها، مثل نوعروسان، طنازی می کند.

به اینجا که می رسیم، احمدنژاد به کمک ذهنمان می آید و دست افکارمان را می گیرد و از کوچه شگفت زده نجاتمان می دهد و درمورد این شاه محصول برغان توضیح می دهد: محلی ها به آلوی برغان "گوجه برغان" می گویند و در واقع یک محصول پیوندی است که طعم و مزه خاصی دارد، طبق گفته محلی ها آلوی برغان از پیوند آلوی معمولی با آلوی بخارا به دست می آید.
او می افزاید: زمان برداشت این محصول از اواسط مرداد ماه شروع می شود و به فاصله 2 هفته، آلویی بر درخت نمی ماند.

یکی ازمحلی ها به سراغمان می آید و در گفتگوی ما شریک می شود و با لهجه شیرین برغانی می گوید: باریگا نام محلی در برغان است که شیب ملایمی دارد و در بین دو رود سنج و شاهرود در ارتفاع خاصی از سطح دو رود واقع شده است. با توجه به دمای آفتاب و رطوبت ناشی از این دو رودخانه، زمان خشک شدن آلوها 25 روز به درازا می کشد.

پس از خشک شدن، آلوها آبکشی می شوند و سپس یک روز در روی پشت بام و بر روی پارچه ای از کرباس نم کشی می شوند و به بازار برده می شوند.همین سازوکارباعث متفاوت شدن کیفیت آلوی برغان شود.
احمدنژاد با نفوذ کامل کلامی ادامه می دهد: به همان میزان که تعیین حریم آثار مهم است ثبت میراث ناملموس ایرانی نیز از درجه اهمیت خاصی برخوردار است چون در لابه لای این میراث ناملموس، فرهنگ و آداب و رسوم پیشینیان نهفته است. در گذشته ای نه چندان دور در برغان پارچه و گلیم با طرح های بومی بافته می شده است که امروزه فقط در خانه های پدربزرگ ها و مادربزرگ های برغانی چند تکه ای باقی مانده و دانش سنتی نساجی در برغان همچون چلنگری برغان فراموش شده است. اداره کل میراث فرهنگی البرز با ثبت این دانش های سنتی در تلاش است که این میراث ناملموس را مستند سازد تا با هجوم مدرنیته به سنتهای ما حداقل این مواریث ناملموس مستند نگاری شده باشد.

در مورد سوغاتی های معروف روستا علاوه بر آلوی برغان، بستنی، عسل، توت و لبنیات اشاره كرد كه محال است گردشگران با دیدن این محصولات در بازار قدیمی و خوش رنگ برغان دست خالی به منزل بازگردند.
 

 



 

 


مسیحا اقتداریان
.چاپ مطلب
مسیحا اقتداریان آلو برعان البرز ساوجبلاغ گردشگری خشک
تعداد دفعات مشاهده شده : 506
نظر شما
عکس کد
Show another codeکد جدید